De Plek en het Verhaal

Er leeft meer dan zichtbaar
is.

Ik luister het tevoorschijn.

In iedere organisatie, wijk of mens zit een laag die zelden hardop wordt gezegd. Daar gebeurt het werkelijke werk. Ik maak ruimte waarin die laag aan tafel mag komen — en daar woorden voor vindt.

Vrouw die herfstbladeren in de lucht gooit

Misschien herken je dit

Het schuurt, maar je krijgt het nog niet gezegd.

  • — Een wijk verandert sneller dan de bewoners kunnen volgen.
  • — Een organisatie zit vast in plannen die niemand meer voelt.
  • — Een bibliotheek zoekt opnieuw naar haar plek in de buurt.
  • — Iemand draagt iets in zich dat nog geen woorden heeft.

In al die situaties speelt hetzelfde: er leeft iets onder de oppervlakte dat eerst gehoord moet worden, voordat er iets zinnigs over te zeggen valt. Daar begin ik.

Kies je pad

Twee paden, hetzelfde vertrekpunt

Of je nu een organisatie vertegenwoordigt of je eigen verhaal wilt schrijven: het draait steeds om hetzelfde. Verhalen die gehoord willen worden, en de ruimte om samen te maken.

Hoe het werk verloopt

Van wat schuurt, via woorden, naar beweging.

01 — Luisteren

Eerst ophalen wat er werkelijk leeft

Ik kom binnen zonder agenda. Stel vragen die niemand stelt. Hoor wat tussen de regels gezegd wordt.

02 — Woorden geven

Vorm geven aan wat nog vaag is

In een interview, een tekst, een portret of een film. Zo dichtbij dat mensen zichzelf herkennen.

03 — Beweging

Wat opgehaald is, krijgt richting

Wanneer mensen zich herkennen, ontstaat er ruimte. Voor een gesprek dat eerder niet te voeren was, voor een volgende stap.

Niet ieder vraagstuk vraagt meteen om een oplossing. Soms vraagt het eerst om een verhaal.
Manifest — De Plek en het Verhaal

Loopt er iets dat nog geen woorden heeft?

Begin met een gesprek. De vorm volgt later.